Appelkoos


Kenmerke

Die appelkoos is 'n plant van Chinese oorsprong, hoewel dit volgens 'n groot aantal bronne 'n plant sou wees wat in die Persiese en Armeense gebiede sou ontstaan.

Appelkoos is 'n plant wat gekenmerk word deur 'n gemiddelde grootte, aangesien dit nooit meer as 5-7 meter hoog is nie en terselfdertyd kan reken op die ontwikkeling van blare met 'n tipiese hartvormige vorm, sowel as besonder dun en glad wees.

Die blomme wat deur hierdie Chinese plant geproduseer word, het 'n tipiese pienkwit kleur.

Die appelkoos word gekenmerk deur die produksie van vrugte met 'n tipiese eiervormige vorm, terwyl die vel gekenmerk word deur die kleur wat ook aansienlik kan verander volgens die variëteit wat in ag geneem word, aangesien dit wissel van liggeel tot intens oranje. .

Die appelkoospulp word gekenmerk deur baie sag te wees, benewens die feit dat dit ook baie sappig en met 'n ryk hoeveelheid vitamien A is.

Die vrugte van hierdie plant van Chinese oorsprong is natuurlik bedoel vir vars verbruik, maar 'n groot deel word ook deur die bedryf gebruik vir die produksie van sappe, stroop, konfyte en vele ander produkte wat onmiddellik suksesvol op die mark was.

In die meeste gevalle is die meeste soorte appelkoos dit word gekenmerk deur selfvrugbaar te wees, hoewel beklemtoon moet word dat die gelyktydige aanwesigheid van verskillende soorte vrugteproduksie eksponensieel verhoog.

Die appelkoos is 'n vrugteboom wat die ontwikkeling verkies in al die gebiede wat gekenmerk word deur 'n taamlike gematigde klimaat, al is dit wydverspreid en word dit ook in baie gebiede met 'n baie kouer klimaat gekweek.

Een van die grootste gevare vir die korrekte ontwikkeling van hierdie plant word beslis voorgestel deur sterk winde, wat veral die blom baie belangrik kan beskadig, aangesien die appelkoos sy blomme voortydig produseer.

'N Ander belangrike gevaar is die gevolg van laat ryp, wat verskillende skade aan blom en uiteraard ook vrugteproduksie kan kombineer.


Grond

Wat die bemesting betref, soos vir baie ander plante, ook vir die appelkoosvrugteboom, word voorgestel om organiese bemestingstowwe, soos mis of mis, te gebruik gedurende die tydperk wat as 'vegetatiewe rus' gedefinieer word.

Gedurende die periode tussen lente en somer kan NPK-kunsmisstowwe gebruik word: in die praktyk is dit 'n verbinding gemaak met stikstof, fosfor en kalium, sonder om hierdie elemente gedurende die seisoene wat gekenmerk word uit 'n warmer en droër klimaat te benut.

Soos met baie ander spesies, is appelkoos snoei ook gebaseer op die vrugte habitus. In werklikheid het ons te doen met 'n steenvrug en daarom het dit blomknoppe op die takke.

Daar appelkoosplant dit ontwikkel perfek op plekke waar dit direk blootgestel word aan die sonstrale, maar word in 'n beskutte gebied teen die wind geplaas; hierdie vrugteboom is geskik vir elke soort grond, solank dit redelik vrugbaar is en met 'n goeie dreinering.

Appelkoos is 'n plant wat nie vanuit die wateroogpunt spesifieke behoeftes bied nie.


Onderstokke

Hierdie plant het die kenmerk dat hy op 'n groot aantal plante kan ent: die frank word dikwels as onderstam gebruik, maar die myrobalanpruim-, perske- en amandelbome is ook wydverspreid.

In elk geval is dit belangrik om te onthou en te onderstreep dat die onderstok wat die meeste gebruik word by die teel van hierdie plant, beslis voorgestel word deur die myrobalan pruim, wat veral gekenmerk word deur die feit dat dit nie vanuit 'n klimaatsoogpunt spesifieke behoeftes het nie. na die grond waarin dit ingevoeg is.

Die wonderlike pruim word ook gekenmerk deur 'n goeie affiniteit en 'n besonder vinnige ontwikkeling, terwyl die plante altyd 'n goeie lewenskrag aandui, baie lank is en vrugte vroeg produseer.

Wat die enting op perskebome betref, moet dit egter beklemtoon word dat plante verkry word wat beslis nie gekenmerk word deur 'n hoë lewenskrag en lang lewensduur nie, maar terselfdertyd gekenmerk word deur beslis produktief te wees, benewens die feit dat 'n goeie aantal appelkoosvariëteite word gekenmerk deur 'n baie hoër gehalte en terselfdertyd ook 'n vinniger rypwordingsproses.


Vorme van verbouing

Onder die verskillende soorte verbouing van hierdie vrugteboom vind ons beslis drie wat baie belangriker is en wat meer gereeld as al die ander gebruik word.

Die appelkoos is in werklikheid een van die beste plante wat in volle wind gekweek kan word (wat dus 'n heeltemal natuurlike groei beteken).

Die moontlikheid bestaan ​​om die kroon op 'n medium stam op 'n hoogte van ongeveer 120 sentimeter te vorm, terwyl die alternatief voorgestel word deur die vorming van die kroon met 'n hoë stam, op 'n hoogte van ongeveer 180-200 sentimeter.

Dit verklaar die rede waarom u die suier vir ongeveer 'n jaar sal moet plant en dan 'n sny op die gewenste hoogte gaan uitvoer. Die volgende stap, in die daaropvolgende jaar, is om minstens drie takke te hou wat verminder moet word tot 'n lengte van 20-25 sentimeter vanaf die beginpunt.

Dit is duidelik dat hierdie stelsel hierdie takke weer op sy beurt weer ander takke kan laat produseer, wat daarna sal ontwikkel en genoeg sal wees om die definitiewe kroon van die appelkoosboom te vorm.

Gedurende die daaropvolgende jare, en veral as die boom die vegetatiewe periode in die gesig staar, sal slegs die blare inwendig moet uitdun, en dan sal die dooie takke uitgeskakel word.

Gedurende die daaropvolgende jare, wanneer die vegetatiewe rus gekonfronteer moet word, sal slegs geskikte ingrypings voldoende wees om die blare inwendig uit te dun en om droë takke te verwyder.

'N Ander vorm van appelkoosverbouing word voorgestel deur die tegniek wat die naam "A vaso nano" kry.

Om die pot te maak, moet u 'n eenjarige suier plant en dan ongeveer 40-50 sentimeter van die grond af sny.

Wanneer die tweede lewensjaar van die vrugteboom begin, moet ten minste vier baie kragtige takke met ongeveer 30-40 sentimeter (ten minste) verkort word, om dit so ver moontlik van die sentrale deel af te hou, wat hulle dan sal gee. ander takke waarvan slegs die eksterne takke gehou sal moet word.

Op hierdie stadium sal dit nodig wees om hierdie takke korter te maak op so 'n manier dat die plant nog robuuster word: vanaf daardie oomblik sal die groei vry gehou word, en slegs tussenbeide tree met 'n bietjie snoeiproses wat verdun word deur die takke te verwyder dit is te morsig.


"Palmette of espalier" verbouing

'N Ander alternatief in die vorme van appelkoosverbouing word beslis voorgestel deur die tegniek genaamd' palmet of espalier '.

Dit is heel waarskynlik die belangrikste en voorgestelde plantvormingstegniek wat ook in die tuin gebruik moet word, aangesien dit onder die belangrikste kenmerke is dat dit optimaal is vir die seël van mure en heinings, en aangesien die appelkoosvrugteboom veral gevoelig en ly aan die sterk koue wind van die winterseisoen, is die voorkeur om dit in die suidelike deel van die tuin te plant om die beste resultate te behaal.

Dit verklaar die rede waarom 'n eenjarige suier geplant moet word na 'n sny op 'n hoogte van ongeveer 50 sentimeter van die grond af, terwyl daar gedurende die volgende jaar minstens vier takke gehou moet word, met die Die doelwit is om hulle twee aan elke kant te rangskik en een wat vertikaal moet laat ontwikkel.

Die hele struktuur moet vasgemaak word aan 'n traliewerk of 'n alternatief wat goeie ondersteuning waarborg. Gedurende die volgende jaar sal dit nodig wees om met snoei in te gryp, veral met die doel om die sytakke te ontkiem en te versterk, terwyl 'n meer intense snoei op die vertikale pyl uitgevoer moet word om 'n goeie vervanging met die takke van nuwe groei.


Siektes en parasiete

Dit is belangrik om te beklemtoon hoe die grootste gevare vir hierdie vrugteboom in wese voorgestel word deur dierlike parasiete wat die appelkoos met 'n goeie konsistensie kan aanval: die belangrikste diereparasiete word voorgestel deur plantluise wat veral op die mees ekstreme dele ontwikkel van die lote.

Dit kan gebeur dat appelkoosplante ook gereeld deur skaalinsekte aangeval word: as hierdie parasiete eenvormig en in groot hoeveelhede voorkom, bestaan ​​die moontlikheid dat dit hierdie vrugteboom algehele verswakking veroorsaak, met die gevolg dat die skade ook tot by die vrugte.

'N Ander besonder irriterende parasiet, wat die appelkoosplant kan aanval, word voorgestel deur die mot, wat gekenmerk word deur homself binne die knoppe en in die jonger lote te insinueer, met die gevolg van hul uiters vinnige droogte.

Die appelkoos is ook dikwels onderhewig aan patogene van swamoorsprong: ons praat veral van die corineum, wat gekenmerk word deur die produksie van kolle wat op die blaar verskyn en wat die belangrikste gevolg het van die weefsel nekrotiseer, wat klein gaatjies veroorsaak .

Nog 'n patogeen van swamoorsprong word beslis voorgestel deur die monilla, wat die takke en vrugte beskadig: sodra laasgenoemde besmet is, is die belangrikste gevolg dat hulle baie vinnig verrot.


Appelkoos: Gebruik dit in die kombuis

Appelkoos, 'n klein vrug met 'n geel-oranje kleur en 'n bolvormige vorm, is die produk van die appelkoosboom. Sy heerlike geur en die vele eienskappe wat dit besit, maak appelkoos een van die gewildste vrugte van almal.

Die vrugte van die plant word in die kombuis gebruik vir die bereiding van verskillende resepte: van konfyt tot koeke, van sappe tot sorbets en parfaits, van vleis tot focaccia.

Appelkoos is 'n lekker, voedsame en vitamienryke vrug: daarom is dit goed om dit in die daaglikse dieet in te voer om die eienskappe daarvan te benut en ons gesondheid en fisiese vorm te verbeter. 'N Voorraad vitamiene is altyd nuttig vir ons liggaam om die dae beter aan te durf. Boonop stel appelkoos ons in staat om ons te help wanneer daar senuweeagtigheid, slapeloosheid ontstaan ​​of as ons tydperke van herstel sal moet deurbring.



Video: Как завести домашнюю лису?


Vorige Artikel

Plante vir 'n giftuin: wenke om 'n giftuin te skep

Volgende Artikel

Inligting oor loop uie