Eyebright (Euphrasia) is 'n plant van kort gestalte, wat verwant is aan die familie Norichnikovye. Wilde kultuurplantasies kom oral voor in die lande van Oos- en Sentraal-Europa. Op die landbougebied word gras geklassifiseer as 'n onkruid wat skadelik is vir gewasse.

Oogskyn word egter lankal in die geneeskunde vertrou en is baie gewild as een van die mees genesende middels. Die plant help, soos u kan raai, in die stryd teen oogsiektes, te oordeel aan die naam. Daarbenewens word dit gebruik vir die behandeling van baie ander siektes. Aangesien die oorgroei van gras sterk kan groei, is dit maklik om onaangetaste areas in die tuin met oogskyn te plant, sodat u altyd 'n onmisbare assistent in die omgewing het.

Beskrywing van die plant

Verteenwoordigers van hierdie spesie is eenjarige plante met 'n sterk vertikale risoom, wat diep gaan en betroubaar aan die grond vasklou. Haustoria wortel skiet. Ons praat oor parasitiese lote wat voed op skenkerplante. Om hierdie rede is oogskadu 'n bedreiging vir graan en ander nuttige gewasse. Die struktuur van die gras is so gerangskik dat die wortelprosesse ontwikkel as gevolg van nabygeleë plante. Die 'skenker' wat geen voedingstowwe het nie, sterf uiteindelik. Oogskyn ontwikkel selfs in die afwesigheid van haustoria, maar hierdie proses duur baie langer.

Die reguit stam vertak in verskillende rigtings en vorm 'n lae bossie wat 5-50 cm lank word. Die wollerige rooi-bruin lote is bedek met klein teenoorgestelde blare met 'n blaarsteel. Ovaatblare word onderskei deur effens gedissekteerde getande wenke. In jong eksemplare is blare oor die hele oppervlak van die loot geleë, maar mettertyd verdor sommige van die plate in die onderste deel en val af.

Aan die einde van die somer blom die toppe van die lote met knoppies met twee lippe, verweef in die vorm van aartjies wat uit die oksels van die blare uitkyk. Die bloeiwyses se grootte is nie meer as 6-10 mm nie. Die kroonblare is persrooi strepe en die lip het 'n geel vlek. Die blomperiode is 'n paar maande. Oogvrugte lyk, na rypwording, soos saadpeule waar klein korreltjies geberg word.

Soorte en variëteite van oogskyn met foto

Meer as 350 soorte gras word in die klassifikasiestelsel genoem. Slegs enkele soorte oogskyn, wat die waardevolste medisinale eienskappe het, word gekweek as kultuurtuiniers van die persoonlike plot.

Oogskyn (Euphrasia rostkoviana)

Hierdie eenjarige word gekenmerk deur 'n reguit, vertakte stam. Die hoogte is 10 tot 15 cm. Donkergroen seningagtige blare is bedek met 'n reliëfpatroon. Bloei duur van Julie tot September. Gevlekte blomblare met pers strepe. As die bloeiwyses uitdroog, word 'n saadvrug gevorm met klein bruin korreltjies met 'n geribbelde vel.

Oogskyf reguit (Euphrasia stricta)

Die hoofopname vertak feitlik nie. Die hoogte van die bos is nie meer as 35 cm nie. In die binneknope van die bruinbruin stingels is blaarsteelblare op dieselfde afstand van mekaar. Hulle sit alleen, is eiervormig en het gekartelde punte. Die kleur van die oopgemaakte stewels word in pers kleure aangebied. Die kroon van die loot word bekroon met 'n digte, helder bloeiwyse. Die kultuur blom in Junie en behaag die eienaars met kleurvolle skakerings tot middel herfs.

Groeiende oogskyn

Eyebright word gekweek met sade. Aangesien die gras nie goed oorplant nie, word die materiaal direk in die grond gesaai. 'N Gunstige tyd om te begin saai, is April-November. Om die winter te saai, is baie effektiewer, dan sal die eerste lote voor die tyd uitbroei en die saailinge sal langer blom.

Die sade word vlak groewe laat sak, saggies in die grond gedruk en bo-oor met aarde besprinkel. Putjies met sade word op enige gemaklike manier aangewys, anders kan die jong lote van oogskyn in die toekoms maklik met onkruid verwar word.

Sorg vir die oogskyn

In die natuurlike omgewing word die groeiende plek van oogskyn as berghange, steppe en paaie beskou. In kulturele uitvoering is dit gebruiklik om eenjarige plante in sonnige, goed beligte gebiede te plant. Die skaduwee laat die kultuur seer word en groei stadig.

Kies 'n grond van medium vrugbaarheid. Someragtige ondergrond het 'n nadelige uitwerking op die groei van die gras. Die terrein word geploeg, bedek met sand en klippies. Leem en sanderige heuwels is die beste plek waar die suurreaksie heers vir saai van sade.

In gematigde klimaatstreke is die natuurlike neerslag voldoende vir die normale ontwikkeling van oogskyn. Dit is ook nie nodig om die gewas te bemes nie.

Aangesien die wortellote gevaarlik is vir ander plante, word oogskyn op 'n afstand van die hoofblommetuin geplaas. Aanvanklik word die gewas sorgvuldig gekruid sodat die onkruid nie die groei daarvan verdrink nie. Klein grashalms hoef nie uitgetrek te word nie. Aan die einde van die seisoen word die terrein opgegrawe en ou bosse verwyder. Met die koms van die lente sal saailinge vanself uitspruit, en die oogkrag sal weer die vakante gebied vul.

Die voordele van die plant sluit in weerstand teen siektes en plae. Groen lote word dikwels deur plantluise geëet. Om die verspreiding van die parasietkolonie te stop, word die bosse behandel met insekdodende preparate of met seep en water bespuit. As plantluise ernstige skade berokken en die meeste bewerkte aanplantings bederf, moet die besmette monsters vernietig word.

Die genesende eienskappe van oogskyn

Die blomme en lote van die oogskyn bevat 'n indrukwekkende lys nuttige spoorelemente en ander stowwe.

Die plant word gewoonlik geoes as die struike in die blomstadium is. Die afgesnyde lote word onder 'n afdak gedroog, of droërs word gebruik. Die temperatuurregelaar is op hoogstens 40 ° C ingestel.

Grondstowwe word gebruik as 'n middel vir die behandeling van oogsiektes. Die plante verwyder rooiheid van die slymvlies, allergiese uitslag, elimineer kolle op die kornea, konjunktivitis, verbeter die sig. Natuurlik sal komplekse soorte siektes - katarakte en gloukoom waarskynlik nie met gewone gras genees word nie, maar in die rol van bykomende behandeling kan oogskyn voordelig wees.

Die jaarlikse het anti-inflammatoriese, ekspektorante en toniese eienskappe. Kruie-afkooksels, infusies word gebruik vir brongitis, ekseem, gastro-intestinale probleme, allergieë en akute respiratoriese infeksies.

Gesonde resepte

In die volksgeneeskunde is daar baie resepte waar oogskyn bygevoeg word as die hoofbestanddeel. Neem 25 g droë grondstowwe in, giet 1 eetlepel om 'n kruie vir die oë voor te berei. water en sit dit vir 20 minute in 'n waterbad. As die sous gereed is, filtreer en bêre dit nie langer as 'n dag nie.

'N Alkoholistiese tinktuur van oogskyn word soos volg voorberei. Op 1 ste. alkohol word 50 g droë gras bygevoeg, die mengsel word ongeveer 10 dae op 'n donker plek toegedien.

In mediese instansies word oogskuur-uittreksel verkry, wat 'n toniese en anti-inflammatoriese effek het, stop distrofiese afwykings wat in die oogbal voorkom. Die middel word in apteke verkoop.

Kontraindikasies

Die plant beïnvloed 'n sekere kategorie mense negatief. Dit word nie aanbeveel om afkookmiddels en voorbereidings met oogskyn vir swanger vroue te neem en aan kinders jonger as 3 jaar te gee nie.

Die grondstowwe bevat stowwe wat die bloeddruk kan verlaag, en daarom moet pasiënte met hipotensie veral versigtig wees wanneer hulle hierdie jaarlikse behandeling hanteer. Mense wat immuun is vir veldkruie, moet ook nie oogskyn neem nie. U kan die plant nie vir maagprobleme gebruik nie.


Biologiese groepe onkruid

Die ontwikkeling van effektiewe onkruidbestrydingsmaatreëls en die suksesvolle toepassing daarvan in die produksie vereis dat baie soorte onkruide in groepe gegroepeer word volgens hul belangrikste eienskappe.
Vir praktiese doeleindes is die klassifikasie van onkruid volgens die volgende biologiese eienskappe die belangrikste:

  • manier van eet
  • lewensduur
  • teelmetode.

Onkruidklassifikasie volgens voedingsmetode

Volgens die manier van voer word alle onkruide in twee soorte verdeel: onafhanklik, of outotrofies, en parasities, of heterotrofies.

Onkruid wat self voed in staat is om organiese materiaal te sintetiseer, minerale en water uit die grond te assimileer, dit wil sê hulle het 'n fotosintetiese apparaat (blare) en 'n wortelstelsel.
Na die parasitiese tipe voedsel bevat onkruide wat die vermoë tot fotosintese (volledige parasiete) en voed op die plant verloor het - die gasheer se spesiale organe - suiers, of haustoria. Hulle het op die stingels verminder (sonder chlorofil) blare - skubbe wat die funksie van die beskerming van die generatiewe loot in die vroeë periode van ontwikkeling verrig.
Afhangend van die plek waar die parasiet aan die plant vasgeheg is - onderskei die eienaar tussen wortel- (broomrape) en stam (dodder) parasitiese onkruid.

Semiparasitiese onkruid 'n tussenposisie inneem tussen onkruide van onafhanklike en parasitiese voedingsoorte. Hulle het normaalweg groen blare ontwikkel en kan tot fotosintese lei, maar water en minerale en gedeeltelik organiese stowwe wat daarin opgelos word, word met behulp van haustorium uit die gasheerplant gesuig. Afhangend van die plek waar dit aan die plant geheg is - onderskei die eienaar tussen wortel (striga) en stam (maretak) semi-parasitiese onkruid.

Onkruidklassifikasie volgens lewensduur

Onkruid word onderverdeel in biologiese soorte volgens hul lewensduur en voortplantingsmetode: jeugdiges (eenjarige en tweejarige plante) en meerjarige plante.

AAN jeugdiges sluit plante in wat slegs deur sade voortplant, leef nie langer as twee jaar nie en sterf af nadat die sade ryp geword het. Afhangend van hul lewensduur, word hulle verdeel in kortstondige, vroeë en laat lente, winter, winter en tweejaarlikse.

AAN meerjarig sluit onkruid in wat vir etlike jare leef en herhaaldelik vrugte dra tydens die lewensiklus. Hulle vermeerder deur sade en vegetatiewe organe met behulp van wortelstokke en wortelsuiers, asook wortel- en stamknolle, bolle, ens.

Onkruidklassifikasie volgens voortplantingsmetode

Volgens die voortplantingsmetode word meerjarige onkruide geklassifiseer, waarvan baie nie net saad is nie, maar ook vegetatiewe voortplanting, dit wil sê met behulp van lote en nageslag wat uit risome, knolle, stamme en ander dele groei.
Volgens hul vermoë tot vegetatiewe voortplanting word meerjarige onkruide verdeel in plante wat nie vegetatief voortplant nie (of swak reproduseer), en plante met 'n sterk uitgesproke vegetatiewe voortplanting.

Onkruidindeling volgens habitat

Benewens hierdie biologiese eienskappe, word onkruide volgens hul habitat geklassifiseer. Ken toe saai en asblik onkruid. Laasgenoemde word op hul beurt weer onderverdeel in ondergroepe, afhangende van die plekke waar onkruid groei (landgoed, parke, buitewyke van die pad, ens.).
Onder die saai-onkruid onderskei ons veld, weide, tuin, tuin en moeras.

'N Gedetailleerde beskrywing van elk van die klassifikasiegroepe word op die ooreenstemmende bladsye gegee:

Materiaal van hierdie onderwerp, wat aanbeveel word vir studie deur studente oor die onderwerp "Fundamentals of Agronomy":


Voorheen onkruid

Parasitiese onkruid heterotrofe (plante) - onkruide wat hul vermoë om te fotosintetiseer heeltemal verloor het, en hulself van water, minerale en organiese stowwe voorsien, wat hulle uit die gasheerplant onttrek.

Vir die onttrekking van voedingstowwe van stowwe uit die gasheerplant gebruik parasitiese onkruidplante spesiale organe-suiers, haustoria geroep... Hulle blare word verminder. Voortplanting vind plaas, aangesien die reël baie klein is, met behulp van die wind en water wat versprei en in staat is om 'n vloei van ontkieming vir 4-5 jaar te handhaaf. Afhangend van die plek waar hulle met die plantgasheer verband hou, word hulle in wortel en stam onderverdeel.

Stamonkruid parasitiese plante

Stamparasitiese onkruid van sade ontkiem in die grond. Jong lote, sonder die blaarparasiet, verstrengel die gasheerplant, met suigkoppies, dring dit in sy liggaam in en suig voedingstowwe en water uit, terwyl die verbinding met die grond verlore gaan.

Alle soorte dodder behoort tot stam parasitiese onkruid: dodder klawer, Europese dodder, lynzaad dodder.

Dodder (Cuscuta sp. sp.) - 'n eenjarige plant met 'n dun gekrulde stam, met talle in plaas van suiers van blare is daar skubbe, wortels vermeerder, daar is geen sade nie. Dit parasiteer veral gewasse van lusern, klawer, vink, lensies, vlas, hennep en baie onkruide. Dit raak ook sommige groente en spanspekke.

Die volgende soorte Dodder is die algemeenste.

Povilik klawer, of tiemie (Cuscuta is algemeen) - epithymum in die bos-steppe-sone, 'n kenmerkende parasiet van lusern, klawer, sainfoin, wat soms voorkom in aartappelgewasse, vlas en ander gewasse. Die saad behou hul ontkiemingsvermoë in die grond vir 4-5 jaar en is moeilik om van die sade in mis te skei. Die klawers kan langer as 'n maand aanhou.

lynsaad dodder (Cuscuta epilinum) - gevind in Europese Rusland, wat deel uitmaak van vlasgroeiende streke. Dit beïnvloed die plante van kamelina, vlas, hennep, ens., Sowel as baie onkruide van Dodder.

veldplante (Cuscuta campestris) - versprei in die suid-, suidwestelike en westelike streke van Rusland. klawer op Parasitize, lensies, lusern, soet klawer, tafel- en voerbiet, wortels, spanspekke en baie onkruide. aggressiefste en skadelikste.

Parasitiese wortelplante

Wortel parasitiese onkruid - ongeveer 100 spesies besemvrugte - eenjarige plante wat nie groen blare vorm nie, met baie klein sade, wat maklik deur die wind versprei. Saam met die sijpende water kom hulle die grond binne en behou die vermoë om vir 5 jaar of langer te ontkiem.

Waterstofione wat deur die wortelstelsel van die gasheerplant vrygestel word, aktiveer besemgroeiprosesse. Hulle spruite dring diep in die gasheerwortelplant in, vorm daar suiers en verdikkings bo die buitekant van die wortel. Vanuit die boonste gedeelte groei 'n kleurlose vlesige stam - die onderste een, en die wortels met suigkoppies kom uit die stomp. Op een wortel van die gasheerplant kan tot 50 en meer stokkies ontwikkel. 'N Besmette plant ontwikkel swak of heeltemal as gevolg van 'n gebrek aan voedingswater en stowwe.

Die volgende aansteeklike spesies kom die meeste voor in Rusland.

Sonneblom besemstok (Orobanche cumana) - parasiseer veral op die wortels van sonneblom, tamatie, tabak, hennep, makhorka en op sommige onkruide. Versprei in gebiede met relevante gewasverbouing, veral in die Noord-Kaukasus, in die Neder- en Midde-Wolga-streke. Vermeerder deur sade, met ontkieming tot 6-7 jaar. Een plant gee meer as 100 duisend sade.

Takkende besemstok, of Оrobanche (hennep ramosa), - gevind in gewasse soos tabak, kool, pampoen, spanspek, sonneblom, wortel. Dit parasiteer ook op onkruid - brandnetels, wilde hennep, ens.

Besemkrap Egiptiese (Оrobanche aegyptiaca) - die gevaarlikste spesie broomrape word beskou, dit raak meer as 90 soorte plante, waaronder gekweek: wortels, kool, radyse, aartappels, tamaties en spanspekke. kultuur in die suide van die Europese deel van Rusland.


SCROPHULARIACEAE Juss. - familie norichnikovye

Eenjarige of meerjarige kruidagtige plante. Blare is afwisselend, minder dikwels teenoorgestelde of getoor; in die boonste gedeelte van die stam is dit gewoonlik afwisselend, eenvoudig, soms gelob of gedissekteer, sonder stip. Die blomme is tweeslagtig, sigomorfies, minder dikwels amper aktinomorfies, eensaam of in apikale bloeiwyses van verskillende soorte. Corolla is ruggraatlob, tweelippig, baie uiteenlopend van vorm, dikwels bisar. Die vrugte is 'n polysperme kapsule. 222 genera, 4450 spesies. Kosmopolities.Die meeste van die spesies groei in bergagtige streke van warm gematigde en subtropiese streke van die aardbol. Verteenwoordigers van 76 genera word in siertuine gebruik. Hierdie familie bevat 'n aantal bekende en uiters dekoratiewe genera, soos antirrinum (snapdragon), vingerhoed, calceolaria, penstemon, nemesia, ens.

Antirrhinum L. - geslag antirrhinum (leeuwenbek). Die naam van die geslag is van die Griekse woorde "anti" - soortgelyk, soortgelyk en "rhin" - neus, gegee in verband met die struktuur van die blomkroon.

Meerjarige, selde eenjarige kruidagtige plante. Stingels is regop, baie keer vertak, onbehaard in die onderste deel, aan die bokant van die klier. Blare in die onderste deel van die stam is teenoorgestelde, in die boonste deel - alternatief, lineêr-lansetvormig, heel, minder gereeld gelob. Die blomme is sigomorf, groot, in die apikale rasse. Corolla bilateraal simmetries, ruggraatlob, tweelip, uiters veranderlik van kleur. Bloei vanaf einde Junie tot ryp. Ongeveer 40 soorte. Gematigde streke van die Noordelike Halfrond.

In kultuur vanaf die middel van die XVI eeu. In siertuinbou word 13 spesies gebruik, die bekendste is groot antirrinum (fP

Fotofiel. Vogliefhebbend. Groei in normale tuingrond met goeie dreinering. Verwelkende blomme moet gereeld verwyder word. Alle meerjarige spesies word as eenjarige gekweek, aangesien dit in die eerste lewensjaar blom.

Voortplant deur sade. Saailinge word in Maart gesaai. Saailinge groei baie stadig. In oop grond word saailinge 6-9 weke na saai geplant.

Baie dekoratiewe meerjarige kruidagtige plante met groot, dubbellipende, helder en uiters veranderlike gekleurde blomme, wat afwisselend van onder na bo in die apikale aarvormige bloeiwyses blom, en bloei gedurende die somer tot laat ryp. Vir groot stukke op die grasperk of groepaanplantings in blombeddings, op blombeddings en beddings, op die agtergrond van mixborders, naby bosse. Laaggroeiende variëteite word as grense in blombeddings en rante gebruik, asook vir balkondose en as potkultuur. 'N Uitstekende plant om te sny. Dit word gebruik om dwarsdeur die jaar in kweekhuise of buite te dwing. Z7-Z8.

Calceolaria L. is 'n soort calceolaria (pantoffel, sak). Die naam van die geslag is van die Latynse "calceolus" - pantoffel, gegee deur die struktuur van die onderlip van die kroon.

Sagte, selde immergroen, meerjarige, minder dikwels eenjarige kruidagtige plante. Stingels is regop of kruipend. Blare is teenoorgestelde, minder gereeld gekorrel, heel, langwerpig, puberteer,

gekreukel. Blomme is baie dekoratief, skerp sigomorf, tweesyds simmetries, groot, in apikale halfskerms, selde in pluise of enkel. Die kroon het twee lippe en het 'n baie oorspronklike vorm. Die onderlip is groot, borrelagtig geswel, baie soortgelyk aan die onderlip van een van die geslagte van die orgideëfamilie: qi-pripedium of pantoffel (Cypripedium). Die bolip is baie kort, helmvormig. Bloei in Augustus-September. Ongeveer 300 spesies. Tropiese en Suid-Amerika na Mexiko.

In die kultuur, sedert die einde van die 18de eeu. In ornamentele tuinbou word verteenwoordigers van ongeveer 45 spesies gebruik. Die meeste van die meerjarige sierspesies en -variëteite kan slegs in die buitelewe verbou word in die trope en subtrope, in ander streke - in 'n kweekhuis of binnenshuise ryskultuur. 194).

Fotofiel. Vogliefhebbend. 'N Effens suur grondmengsel moet gebruik word, bestaande uit drie dele matig ligte en los leemagtige grond en een deel blaar humus met die toevoeging van growwe sand. In kultuur is dit kompleks, van korte duur. Dit is baie wydverspreid in die kweekhuis- en binnenshuise blombou.

Voortplanting is moeilik, daarom word hierdie plante gewoonlik as saailinge gekoop en as eenjarige plante buite gekweek. Eenjarige spesies word deur saad vermeerder. Die sade is stowwerig, 1 gram bevat 60 duisend sade. Saailinge word in Februarie-Maart vir saailinge uitgevoer. Saailinge word einde Mei in oop grond geplant. In kultuur word meerjarige spesies deur steggies vermeerder.

Baie dekoratiewe meerjarige kruidagtige plante met 'n mediumgrootte roset van gerimpelde blare en skouspelagtige semi-sones van ornamentele, ongewone, sigomorfe blomme. Vir klein groepies in blombeddings, op die voorgrond van randstene en mik-versamelaars, op rotsagtige heuwels en vir tuinvase of planters. Die veiligste manier om hierdie veeleisende plante te laat groei, is in houer- en potkultuur. Z7-Z9.

Digitalis L. - genus vingerhoedskruid (digitalis). Die naam van die geslag is van die Latynse "digitus" - vingerhoed, gegee deur die vorm van die kroon.

Tweejaarlikse of meerjarige kruidagtige plante. Die risoom is liggend, horisontaal. Stingels is regop, eenvoudig, lank, taai en dig. Basale en stingelblare, groot, langwerpig-eiervormig, puntig, op lang blare. Die blomme is baie dekoratief, groot, effens sigomorf, pers, geelbruin of wit, versamel in die oksels van die lansetvormige skutblare in lang, apikale rasse. Die kroontjie is klokvormig, met 'n ledemaat met vier lobbe. Bloei in Julie-Augustus. Giftig. Ongeveer 20 soorte. Wes- en Sentraal-Europa, asook Noordwes-Afrika tot Sentraal-Asië.

In die kultuur, sedert die einde van die 16de eeu. In siertuinbou word 13 spesies gebruik. Tans is baie dekoratiewe basters van digitalis pers en grootblom wydverspreid (C ^ A fig. 195).

Matig fotofiel. Vogliefhebbend. Die mees dekoratiewe op los, effens suur, matig vrugbare, met vog goed, maar deurlaatbare leem. Dit word aanbeveel om vervaagde blomme gereeld te verwyder om die blomperiode te verleng. Onpretensieus, gehard. Gehard sonder skuiling.

Voortplant deur sade en verdeel die bos. Die sade is baie klein. Saai word in Mei-Junie uitgevoer. Saailinge groei stadig. In die eerste winter word die saailinge bedek. Plante word in die lente van volgende jaar op 'n permanente plek geplant. Variëteite word slegs vegetatief vermeerder.

Onpretensieuse tweejaarlikse of meerjarige kruidagtige plante met 'n pragtige gewoonte en vorm groot sierstruike met digte blare, gekonsentreer aan die basis van die bos en lang, silindriese, digte trosse van talle, swak sigomorfe, klokvormige, groot blomme. Vir groepaanplantings as agtergrondplant op die agtergrond van 'n mengrand, om onder die krone van losstaande bladwisselende bome of aan die rante te plant, asook vir blombeddings of beddings, veral as dit op skaduwe en klam plekke geplant word. Dit hou nie lank in die snit nie. Z8.

Penstemon Scmidel. - genus penstemon. Die naam van die geslag is van die Latynse woorde "pente" - vyf en "stam" - gestamineerde draad, gegee deur die aantal meeldrade in die blom.

Meerjarige kruidagtige plante. Stingels is regop, sterk, vertak. Die blare is langwerpig, lansetvormig, oorkant, petiolaat in die onderste deel van die stingel, wat geleidelik aan die bokant oorgaan tot sittend, stingelomvatend. Die blomme is mediumgroot of groot, sigomorf, pers, rooi, pienk, lila, violet, blou, wit, soms room in die apikale, smal paniekagtige bloeiwyses. Die draai is tweelipig. Die bolip is tweelob of tweedelig. Die onderlip is driewelig. Ongeveer 250 spesies. Noord

en Suid-Amerika, van Alaska tot Guatemala, hoofsaaklik die westelike Verenigde State en Mexiko.

In die kultuur, sedert die einde van die 18de eeu. In siertuinbou word ongeveer 160 spesies gebruik. Rys is min bekend in Rusland. 196).

Fotofiel. Droogtebestand. Die meeste dekoratiewe op ligte, los, beter sanderige leem. Winter gehard met voorkomende blare skuiling vir die winter. Meerjarige soorte en variëteite word as eenjarige gekweek.

Vermeerder deur sade, steggies en die verdeling van die bos. Die bosse word verdeel in Augustus-September of vroeë lente. Steggies word aanbeveel om in Augustus te sny. Saai met 'n eenjarige kweekplan word in Maart vir saailinge uitgevoer. Saad bly vir twee jaar lewensvatbaar. Dit word nie aanbeveel om vroeër begin Junie saailinge in die grond te plant nie.

Baie dekoratiewe, oorvloedige en langblomende, meerjarige, kruidagtige plante wat sierlike, digte, regop bosse of tapytgras vorm met lang paniekagtige of trosagtige bloeiwyses, minder dikwels eenvoudige borsels van pragtige, groot, sigomorfiese blomme. Vir skikkings en groepaanplantings in randstene en mengborde. Kultivars word gewoonlik op beddings en blombeddings gekweek, en ondergrootte spesies wat tapytgras vorm, word aanbeveel vir rotsagtige heuwels. Dit hou nie lank in die water nie. Z3-Z9.

Verbascum L. - genus mullein (verbascum). Die naam van die geslag is miskien 'n verwronge "barbascum" van die Latynse woord "barba" - baard, gegee deur die digte puberteit van baie spesies.

Tweejaarlikse kruidagtige plante, selde meerjarige plante. In die eerste lewensjaar vorm hulle slegs 'n groot basale roset. Basale blare is groot, langwerpig, gewoonlik sag, blaarsteel. Stingels is regop, lank, eensaam, eenvoudig of vertak, blaarryk. Stamblare is afwisselend, eweredig afneem, sittend. Blomme is byna aktinomorf, geel, bruinrooi, pers of rooi, minder dikwels wit, in bloeiwyses van die apikale, regop, rasagtige of aar. Corolla met vyflobbige ledemaat, soms klokvormig. Bloei in Junie-Augustus. 300 soorte. Europa, Noord-Afrika, Wes- en Sentraal-Asië.

In die kultuur, sedert die begin van die 18de eeu. Ongeveer 30 spesiers word gekweek ((^ A fig. 197).

Fotofiel. Droogtebestand. Die meeste is dekoratief op matig klam of matig droë, goed gedreineerde, ligte en los, hoofsaaklik sanderige of klipperige, kalkagtige leem. Onpretensieus. In die kultuur word tweejaarlikse en meerjarige spesies as eenjarige plante gebruik.

Voortplant deur sade. Variëteite - vegetatief: die bos-, wortel- of stamsteggies verdeel.

Kruidagtige plante met 'n groot basale roset van ornamentele, dikwels dig en sag behaarde blare en enkele, blaaragtige stingels wat lang, dekoratiewe rassemoer of spykagtige bloeiwyses van helder, groot blomme met 'n wielvormige kroontjie dra. Vir enkel aanplantings en klein groepies op grasperke, op die agtergrond van mengborders, vir die versiering van mure, geboue, ongerieflike plekke, as lintwurm in 'n blombedding of 'n groot rotsagtige heuwel. Basale rosette van 'n aantal spesies met dekoratiewe, sagte, digte en wollerige, gryswit blare word in die eerste jaar van hul lewe vir grense gebruik. Viooltjie en sy variëteite word gebruik om in blombeddings, blombeddings en grense te groei, sowel as om te sny. Z5-Z8.

Veronica L. - genus Veronica. Die naam van die geslag is -I is 'n ou Griekse naam wat winderig is

M deur antieke outeurs gelees en moontlik ter ere van gegee

Jm, Saint Veronica, of, volgens 'n ander weergawe, oorsprong

ZZh kom van die Latynse "vera unica" - regte le-

karstvo en gegee in verband met die gebruik van sekere spesies in medisyne.

Eenjariges, tweejaarlikse en meerjarige plantex nare plante. Stingels word gereeld versprei

turfvormend, of regop. Basale en stingelblare, oorkant aan die onderkant en afwisselend aan die bokant van die stingel, ovaal of lansetvormig, heel tot pinnig gedissekteer. Die blomme is klein, wit, blou, lila of pienk, eensame, okselvormige of apikale spikaat- of corymbose-rasse. Die kroon is wielvormig of buisvormig klokvormig. Die buig van die rand bestaan ​​uit 4-5 lobbe. Bloei lank in die laat lente of vroeë somer. 250 soorte. Kosmopolities in die gematigde sone van die Noordelike Halfrond, minder gereeld in warmer streke.

In die kultuur, sedert die einde van die 16de eeu. Meer as 50 spesies word in siertuine gebruik ( Fig. 198).

Fotofiel. Droogtebestand. Baie pretensieloos. Nie op vrugbaarheid eis nie, groei goed op gewone tuingrond. Dit is raadsaam om gereeld voetstukke met verlepte bloeiwyses te verwyder. Gehard sonder skuiling. Baie soorte is giftig.

Voortplant deur sade. Saailinge blom in die tweede jaar van ontwikkeling. Daarbenewens gepropageer deur die bos- en stamsteggies te verdeel.

Grasieuse meerjarige kruidagtige plante wat digte tapytgras vorm, versier met klein fyn blommetjies of regop bosse met talle, digte of los, kort of lang bloeiwyses. Laaggroeiende alpesoorte word op rotsagtige heuwels geplant. Vogliefhebbende spesies aan die kus word gebruik vir die landskap van die oewers van reservoirs en versuipte dele van die tuin. Die spesies wat tapytgras vorm, word as grondbedekkingsplante onder die baldakyn van bome en struike gekweek om 'n dekoratiewe agtergrond te skep vir tuinbou, veral vir bolplante. Die mees pretensielose kruipende spesies (prostrate veronica, tiemieblaar) word aanbeveel vir die versiering van die gewrigte van die plate tuinpaadjies en ongerieflike dele van die tuin. Lang spesies met 'n regop gewoonte en skouspelagtige bloeiwyses word gebruik vir groepaanplantings in mengborde en blombeddings, in blombeddings en rante, as meerjarige plante, soms om te sny. B2-7L.


Maaltydplan

Kalorietelling: 1.300 tot 1.500 kalorieë per dag. Dit is ongeveer 400 kalorieë per maaltyd, met snacks tussen 100 en 200 kalorieë.

Dag 1:

Ontbyt: Aardbei-mango-smoothie

1/2 koppie aarbeisous, 1/2 koppie mango-mangosous, 1 spek of 1/2 koppie vetvrye, gewone Griekse jogurt, met 1 koppie onversoete vanielje-amandelmelk en 1 eetlepel chias of vlasaad. Meng tot dik en romerig!

Middagete: 400 kalorie-slaai

Kies ten minste twee porsies groente vir hierdie 400-kalorie-ete. Vul 'n gesonde vet na keuse, soos chia sade, hennep sade of amandels.

Aandete: 500 kalorieë, u keuse!

Koppel 1/2 koppie maaskaas, jogurt of 'n sny toukaas saam met 1 koppie vrugte.

Dag 2:

Ontbyt: 400 kalorieë, u keuse!

Kies iets met ten minste 10 gram proteïen vir maksimum versadiging.

Sit twee teelepels bo-op twee snye volgraanbrood. mayo, drie snye tamatie, blaarslaai en vier skywe gaar kalkoenspek, bedien met een appel.

Proteïene, vergassers, groente, vette. Hierdie maaltyd moet 3 gram gekookte proteïen (die grootte van u iPhone) plus 1/2 koppie graan, 1 tot 2 koppies groente en 2 teelepels olie, sous of gesonde vet van u keuse insluit. .

Versnapering: Honderd kalorieë wat gekombineer kan word met kos of as 'n versnapering waar u ook al hou.

Bykomende versnapering: Neem 'n lekkerny van 50 kalorieë in.

Dag 3:

Ontbyt: 'n bak vrugte en jogurt

Meng 6 gram gewone, vetvrye Griekse jogurt met 1 1/2 koppie vrugte en 1/4 koppies muesli.

Middagete: Hummus hoepel

Een volgraan tortilla met 1 koppie gekapte groente van u keuse en 1/4 koppie hummus. Rol op en geniet!

Aandete: 500 kalorieë, u keuse!

Is dit moeilik vir iets spesifieks? Geniet dit hier.

Versnapering: Een appel met 1 eetlepel na keuse van neutbotter.

Bykomende versnapering: Neem die 50-kalorie-keuse.

Dag 4:

Ontbyt: 'n grillige geveg

Klits 2 groot eiers, 1 groot gekapte tamatie, 1/4 koppie gesnipperde mozzarellakaas en 'n knippie sout en / of peper saam. Krap oor medium hitte in 'n gewiglose pan. Gooi in 1/4 koppie gekapte basiliekruidblare net voor jy klaar is. Met 12 gram proteïene per porsie, hou hierdie stewige ete u ure tevrede.

Middagete: 400 kalorie-slaai

Kies ten minste twee porsies groente vir hierdie 400-kalorie-ete. Probeer 'n bietjie asyn soos balsamico, sjampanje of oranje neutmuskaat vir 'n ligte slaaisous.

Vir 'n dosis gesonde omega-3's, eet 'n 500-kalorie-aandete na keuse wat 'n porsie vis insluit. Lus vir sushi? Geniet een gewone tonynrol en een Kaliforniese rol.

Versnapering: Ses gram lae-vet Griekse jogurt.

Bykomende versnapering: Hou 80 kalorieversnaperings in.

Dag 5:

Ontbyt: 400 kalorieë, u keuse!

Die doel is om ten minste een porsie vrugte of groente in hierdie maaltydplan te kry.

Middagete: Hoenderslaai

Gooi 3 gram gesnipperde hoender in met 1 1/2 eetlepel. ligte mayo, 1/2 teelepel.kerriepoeier, 1 eetlepel. suurlemoensap en 'n knippie sout en / of peper. Voeg by 1/2 koppie rooi druiwelepels, 1/4 koppie gekapte seldery en 1 eetlepel. gemaalde amandels. Sit dit voor in enkel volgraan.

Aandete: 400 kalorieë na u keuse!

Jou doel: twee porsies groente.

Versnapering: Neem 'n keuse van 100 kalorieë.

Dag 6:

Ontbyt: PB Open Face Sandwich

Rooster een volgraanbroodjie. Bo van 1 eetlepel. grondboontjiebotter of amandelbotter en sit een groot perske in dun skyfies bo-op.

Middagete: 400 kalorie-slaai

Kies ten minste twee porsies groente vir hierdie 400-kalorie-ete. Om u energiek te hou tydens die insinking van u dag, moet u 'n porsie proteïene insluit, soos tofu-blokkies, bone of blokkies in blokkies.

Aandete: courgettepasta met garnale

Spiraal twee groot courgette en gooi dit met 1/8 koppie gekookte pesto. Sit die pasta voor soos dit is of warm in 'n oondpan met lae vet en gooi dit met gekruide garnale.

Versnapering: Hou 100 kalorieë saam met kos of versnaperinge waar u wil.

Bykomende versnapering: Berei 3 onse witwyn saam met aandete voor.

Dag 7:

Ontbyt: eier- en vegetariese geskarrel

Drie eierwitte is verpak met twee koppies groente. My gunsteling kombinasie is spinasie, rooipeper, tamatie en sampioene. Sit voor met 1 sny volgraanbrood of 1 koppie vrugte.

Middagete: Turkye (of groenteburger) met avokado

Rooster 'n 3-ounce kalkoen of groentepattie en plaas dit op 'n volgraanbroodjie. Gooi 1/4 gekapte avokado, blaarslaai, rooi ui en tamatie bo-oor.

Aandete: 500 kalorieë, u keuse!

Streef daarna om ten minste een porsie groente, een porsie gesonde vet en 3 onse gekookte proteïene.

Versnapering: Hou 100 kalorieë saam met 'n maaltyd of versnapering, waar u ook al is.

Bykomende versnapering: U het een stuk ligte toukaas.

Alex Caspero, M.A., R.D., skrywer Delish Kennis ... Sy is ook 'n joga-onderwyser en spesialis in gewigsbestuur, en fokus daarop om u te help om 'n gesonde verhouding met u kos te ontwikkel en u "gelukkige gewig" te vind. 'Volg haar op Twitter @delishkennis !


Sommige mense is meer sensitief vir kafeïen. As u sensitief is vir kafeïen, kan u ophou koffie drink of koffie sonder kafeïene probeer.

Navorsing oor kafeïen, insluitend die voordele vir die gesondheid, is in die nuus. Die keuse of u moet sny hang af van baie individuele faktore.

Bewyse uit een studie dui daarop dat die effek van kafeïen op die bloeddrukverhoging groter is as u bloeddruk reeds hoog is. Dieselfde studie het egter aanvullende navorsing oor hierdie kwessie voorgestel (42).

17. Neem voorskrifmedisyne

Oorweeg dit om voorskrifmedisyne te gebruik as u bloeddruk baie hoog is of as dit nie afneem as gevolg van lewenstylveranderings nie. Dit werk en sal u langtermynuitkoms verbeter, veral as u ander risikofaktore het (43).


Kyk die video: Очанка - трава для улучшения зрения


Vorige Artikel

Raap donsige skimmelbeheer - Behandeling van rape met donsige skimmel

Volgende Artikel

Groei waatlemoene buite in warm beddens