Die opvallende medisinale eienskappe van aalwyn was al bekend onder die inwoners van Antieke Egipte, en ondanks die vinnige ontwikkeling van medisyne en farmakologie, het hierdie plant selfs in ons tyd nie sy gewildheid verloor nie: aalwyn word steeds beskou as die eliksir van jeug, skoonheid en gesondheid .


Hoe om aalwyn tuis te versorg

  • Aalwyn of Aloe vera
  • A. seep
  • A. bont of vaal
  • A. boomagtig of agave
  • A. skrikwekkend
  • A. miniatuur


Beskrywing van 'n eksotiese plant

Dit verdien regtig u aandag. Slaan die beskrywing oor as u slegs inligting oor plant en versorging benodig, maar kyk na die foto van die dichondra! U sal sien dat die plant 'n tropiese kruidagtige wingerdstok is. Te oordeel na die resensies, kan dit tot 2 meter lank word - dit is in 'harde' omstandighede. Interessant genoeg, in warm streke, waar die temperatuur in die winter nie onder -10 grade daal nie, strek dit gewoonlik tot 6 meter.

Die lote van die dichondra is dun, kruipend, smaragd of silwer van kleur. Daar is baie mooi afgeronde blare op, op die oppervlak waarvan daar 'n ligte pluis is. Dit is die blare wat die plant 'n spesiale aantrekkingskrag gee, aangesien die bessies onooglik is - klein en taamlik bleek. Blomme het ook geen dekoratiewe waarde nie.


Een van die mees pretensielose plante om te versorg, is tierwyn. Tuisversorging vir die plant sluit in:

  • matige water (in die eerste 7 dae na plant is dit onmoontlik om water te gee, in die somer is dit een keer per week genoeg, in die winter is dit belangrik om die blom vir 'n rustige periode op 'n koel plek te herrangskik, water as die grond uitdroog )
  • lae lugvog (soos oormatige grondvog, versuiping van die lug lei tot 'n verswakking van die blom, siektes van die wortelkraag)
  • temperatuur ('n termofiele plant voel goed by 'n lugtemperatuur van 22 C, gedurende die winterrus is 12 - 15 C genoeg)
  • beligting (vir 'n plant soos tierwortel is goeie versorging tuis nodig, matige blootstelling aan direkte sonlig is toelaatbaar)
  • topbemesting (komplekse minerale kunsmisstowwe vir vetplante is ideaal vir 'n goeie voorkoms, insluitend vloeibare verbande soos 'Living Power' of 'Flower Happiness'. U kan kompos, houtas, selfs groentesop gebruik, verkieslik gelyktydig met water toegedien word)
  • snoei (spesiale formatiewe snoei vir aalwyn is nie nodig nie, dit is genoeg om droë lote, bloeiwyses te verwyder).

Die antwoord op die vraag: "Is dit moontlik om 'n tierwyfie te knyp?" hang af van die doel van die prosedure. Formatiewe snoei is vir die vetplante onnodig. Maar dit is die moeite werd om gereeld gedroogde lote te verwyder om die dekoratiewe voorkoms nie te bederf nie. 'N Knippie tieraalwyn verjong die plant. Selfs vir so 'n pretensielose plant soos bont aalwyn, benodig u tuisversorging voortdurende aandag. In hierdie geval kan die plant tot 15 jaar leef.

Die oorplanting word in die lente of herfs gedoen, verkieslik volgens die "oorlaai" -metode. Dit is belangrik om die wortelbal nie teen die mure van die pot te laat rus nie. Dit word aanbeveel om jong plante een keer per jaar weer te plant, dit is een keer elke 2-3 jaar vir volwassenes. Vir oorplanting is dit belangrik om elke keer 'n groter houer te gebruik. Die pot is verkieslik breed, maar nie diep nie. Dit is raadsaam om 2 weke voor uitplant op te hou met water.

Met 'n plant soos tierwyfies, sal sorg nie te veel wees nie. Die vetplant verdra die plantproses goed, sowel as om dit in 'n nuwe pot uit te plant. 'N Belangrike punt - na uitplant hoef die blom vir 1 week nie natgemaak te word nie. Dit is raadsaam om 'n jong plant in die middel te plant. Vir 'n volwasse blom moet die vetplant langs die groeivektor geplaas word, dit wil sê met die wortels aan die teenoorgestelde muur van die pot.


Watter plant om te kies?

Dit hang alles af van wat presies uiteindelik verkry moet word. Aangesien die genesende eienskappe van plante ongeveer dieselfde is, maak dit nie saak watter een u moet kies nie. Dit is 'n goeie idee om albei blomme by die huis te hê. Hulle is pretensieloos en benodig slegs periodieke natmaak. Terselfdertyd verdra hulle droogte goed.

Dus is gewone aalwyn en vera uitstekende plante om te groei. Tuis bereik hulle nie groot groottes nie. Die lae onderhoudsvereistes stel u in staat om terselfdertyd verskillende soorte van hierdie gewas te besit. Aloe vera sade of spruite is egter effens duurder in spesialiteitswinkels.


Geneeskundige eienskappe en gebruike van aalwyn

Die genesende eienskappe van aalwyn is al meer as 3000 jaar bekend, en daarom word dit getoets. Blare, wat in die winter en vroeë lente gesny word, word as medisinale grondstowwe gebruik. Die minimum lengte van aalwynblare wat gesny moet word, is 15 cm.

Aloe-preparate het anti-inflammatoriese, antibakteriese, choleretiese, anti-brandwond- en wondgenesingseffekte, verbeter die afskeiding van die spysverteringskliere, verbeter die eetlus en vertering. 'N Baie waardevolle eienskap is die vermoë om die immuunreaktiewe vermoëns en beskermende funksies van die liggaam te verhoog, om die herstelprosesse in beskadigde weefsels te verbeter [1, 12].

Aalwynsap word baie gebruik in die volksgeneeskunde. Die sap maak mikrobes dood: stafilokokke, streptokokke, difterie, tifus en dysenterie-basille. Uiterlik, in die vorm van besproeiing en lotions, word die sap van vars blare gebruik vir die behandeling van etterige wonde, trofiese ulkusse, brandwonde, absesse en kook. Word gebruik om af te spoel met siektes van die mondholtes en tandvleis.

In die ginekologiese praktyk word 'n tampon wat met vars aalwynsap bevochtig is, in die vagina ingesteek met erosie van die serviks. Drievoudige infusie van sap in die neusgate druppel vir druppel met tussenposes van ure stop die ontwikkeling van akute rinitis. Kompresse met aalwynsap vir bestraling-geïnduseerde kopveldermatitis verlig pyn, verbeter weefselregenerasie en haargroei [1, 12].

Vars aalwynblare en -sap bevat eteriese olies, harsagtige stowwe en antraglikosiede (aloïen, nataloïen, rabarberon, emodien), ensieme, fitosiede en vitamiene. Antraglikosiede verleen lakseermiddels aan aalwyn soos senna, rabarber en ricinusolie.

Aalwyne (een gestroopte aalwynsap) word gebruik vir chroniese hardlywigheid, een gram snags. Die lakseermiddel kom voor in die alkaliese medium van die rektum in die teenwoordigheid van gal, word antraglikosiede verdeel in arabinose en aalwyn-emodien en veroorsaak baie sagte ontlasting [1, 12].

Aandag! Die gebruik van groot dosisse sabur en aalwynsap kan peristalse inhibeer en inflammasie in die dikderm veroorsaak. Sabur is teenaangedui in lewersiektes en galblaas.

Aalwynsap word 30 minute voor etes 1 teelepel 3 keer per dag geneem vir chroniese gastritis, gepaardgaande met hardlywigheid, maagsweer, na dysenterie en om die liggaam se weerstand teen aansteeklike siektes te verhoog.

Aloe sap maak en gebruik tuis

Tuis word aalwynsap van binneplante geproduseer - groot blare word fyngedruk, deur 'n vleismeul gelei, uitgedruk, deur digte materiaal of verskillende lae gaas gefiltreer en 3 minute gekook. Die sap word vars uitgedruk, aangesien dit sy aktiwiteit tydens stoor verloor.

Terloops, die sap van die aalwynblare maak deel uit van sommige diuretika.

Voedingsformule vir uitputting. Vir ondervoede pasiënte en kinders word 'n voedingsmengsel berei wat 100 gram aalwynsap, 500 gram okkerneute, 300 gram heuning en sap bevat. Neem 'n teelepel 3 keer per dag 'n halfuur voor etes.

Met pulmonale tuberkulose 'n mengsel van 15 gram aalwynsap, 10 gram manschapsap, 100 gram botter (varkvet of gansvet), heuning en kakao word aanbeveel. Neem tydens middagete en saans vir 1 eetlepel. skep met 'n glas warm melk as 'n tonikum.

Gereedbereidings van boomaloeë (in apteke): droë uittreksel van sabur in pille, die dosis per inname is nie meer as 0,1 gram nie; dik uittreksel van gestreepte aalwyn, gebruik dit ook 3 keer per dag voor etes, tinktuur van sabur, 3 keer per dag voor etes.

Apteekvoorbereidings:

  • Vloeibare aalwynekstrak in ampules vir inspuiting kan by die apteek gekoop word. Behandeling met die uittreksel word uitgevoer in kursusse met 'n inbraak
  • Aalwyn liniment (romerige massa) is bedoel vir die voorkoming en behandeling van velletsels tydens bestralingsterapie.
  • Aalwynstroop met yster neem 'n teelepel per dag saam met ¼ glas water vir bloedarmoede. 'N Behandelingskursus

Aandag! Aloe-preparate is teenaangedui vir bloeding van aambeie en baarmoeder en vir swanger vroue, met ontsteking in die niere of blaas.


Hoe aalwyn verskil van 'n agave

Eeufees en aloe vera is heeltemal verskillende soorte van hierdie pretensielose vetplant, en nie een plant nie, soos sommige verkeerdelik glo. U kan dit op verskillende gronde onderskei.

In die eerste plek is die plante heeltemal anders. Die eeufees lyk na buite na 'n boom, dit het 'n stam waaruit vlesige blare strek. Aloe vera het skerp, dik blare wat reguit vanaf die wortel groei.

Die tweede verskil is die blare van vetplante: in die agave is dit dunner, smaller en kleiner. Daarom het boomagtige aalwyn minder nuttige sap en pulp.

Wat albei soorte aalwyn gemeen het, is die klein naalde aan die rante van hul blare en natuurlik die medisinale eienskappe van die plante, en daarom is albei wydverspreid en beroemd.


Om 'n persimmon van 'n saad te laat groei vir aanplanting, is dit nodig om verskeie sade voor te berei, verkieslik verskillende vrugte. Dit verhoog die waarskynlikheid dat sommige van hulle noodwendig sal groei. 'N Bevrore vrug met lewelose sade kan immers gevang word. As u byvoorbeeld 'n dosyn sade vir ontkieming agterlaat, kan u tot 8 goeie lote kry, waaruit u sterker plante kan kies wat in vrugdraende bome verander.

Die resultaat hang af van die plantmateriaal. Ryp vrugte moet gekoop word. Moenie bevrore of oorryp vrugte neem wat gereeld op straatbankies voorkom nie. Die vrugte moet 'n ongeskonde vel hê. Dit is beter om 'n nie heeltemal ryp vrugte te neem wat suksesvol by die huis op 'n warm plek sal ryp word nie.

Die klip moet slegs van 'n ryp en sagte vrug geneem word. Hulle word noukeurig van die vrugte geskei, gewas en gedroog. Die voorbereide bene word met lopende water gewas. Dit is beter om die sade te ontsmet voordat dit geplant word. Dit sal hulle teen siektes en plae beskerm. Die bene word twee tot drie dae in 'n effens gekleurde oplossing van kaliumpermanganaat geplaas. As die saad nie geskik is vir ontkieming nie, sal dit na die oppervlak dryf. U kan die sade eenvoudig vir 'n paar uur in warm water week.

In die eerste fase stratifikasie moet die groei van die toekomstige saailing stimuleer. Om dit te doen, is dit nodig om die bene te behandel met 'n epienoplossing of 'n spesiale bioreguleerder, wat in 'n gespesialiseerde winkel gekoop kan word. Indien nie, kan u aalwynsap gebruik. Dit word op 'n servet gepers en persimmonsaad word daarin toegedraai. Dan word die nat servet 1,5 maande op die boonste rak van die yskas geplaas. Gedurende hierdie tydperk is dit nodig om die servet met water te bevochtig, en sodoende konstante humiditeit te handhaaf. Dit sal toekomstige sade verhard.

In die tweede fase littekens moet uiters versigtig en versigtig wees. Die belangrikste taak in hierdie stadium is om die saadlaag te vernietig. Dit moet versigtig gedoen word om die kern nie te beskadig nie. Die prosedure kan met 'n klein skuurpapier gedoen word. Sy hanteer die been versigtig aan die sykante en bo-op. Daar kan ontslae geraak word van littekens, maar dit help om die ontkiemingsproses te bespoedig.

Stadium drie sluit voorbereiding van pos in. Hier word 'n reël gevolg wat van toepassing is op alle sade. Die grond moet lig, lug en vog deurlaatbaar wees. Gewone veelsydige vrugbare grond is fyn. Vermikuliet kan daarby gevoeg word. Aan die onderkant van die pot is dit noodsaaklik om 'n bietjie uitgebreide klei as dreinering te giet. Moenie die gat in die bodem van die pot vergeet nie.

Die hooftaak van die vierde periode - plant 'n been. Dit word eenvoudig gedoen. Die bene word op die oppervlak geplaas, besprinkel met 'n laag grond van 1 sentimeter hoog. Die aarde word liggies natgemaak en bevochtig dit. Daarna word die houer waar die sade geplant is, op 'n donker en warm plek geplaas, wat 'n kweekhuisomgewing skep. Om dit te doen, bedek die houer met iets. 'N Dop, 'n stuk glas of plastiek is geskik as materiaal. Die maklikste en goedkoopste opsie is om die pot in 'n plastieksak te plaas.

Bogenoemde manipulasies kan die beste in die vroeë lente gedoen word, aangesien persimmon 'n wintervrug is. Vir suksesvolle ontkieming van saad moet die plant gunstige toestande skep deur die toepaslike temperatuur te verskaf. Moenie vergeet van behoorlike versorging nie. Die onderkant van die houer moet verhit word, sorg dat die plant skaduwee is. Gedurende die verhittingseisoen kan die spruit op die battery gesit word. Dit is ook nodig om konstante grondvog te handhaaf. Kondensasie moet stelselmatig van glas en plastiek verwyder word. Van tyd tot tyd moet u die plant ventileer, sorg dat die vorm nie voorkom nie. Konsepte moet vermy word, want persimmon hou van warmte.

Die hele proses van saadontkieming duur ongeveer 'n maand. Dit is baie belangrik om die oomblik dat die bene uitbroei, nie te mis nie. Hulle moenie teen die film rus nie. Hulle word onmiddellik bevry van die beendop, wat op die spruit self geleë is. Nie alle sade kan ontkiem nie. Die lewensvatbaarste lote sal uitbroei. Dit gebeur oor ongeveer 10-15 dae. As die spruite gedurende hierdie dae nog nie uitgebroei het nie, moet u nie langer wag nie, dan sal daar geen resultaat wees nie. Beter om oor te begin.

Nadat die saad ontkiem het, is dit maklik om die plant te versorg. Die houer met die spruit word in die lig geplaas. Dit moet helder wees, maar die direkte sonstrale moet nie val nie. Dit gebeur dat die been aan die einde van die spruit bly. Dit moet versigtig verwyder word met 'n mes, tweezers, naald of 'n skêr. As dit nie gedoen word nie, sal die plant verdwyn. As die been baie styf sit, word dit met warm water gespuit, in 'n sak toegedraai en oornag op 'n warm plek geplaas. Dit sal uitstoom en dit sal nie moeilik wees om dit te verwyder nie.

Die spruite moet gereeld natgemaak word. Dit is goed om hulle met stikstofbevattende kunsmis te voer. As die plant nie bevrug word nie, kan die jong boom sterf en die blare geel word.
Persimmonspruitjies spruit vinnig uit. As daar verskeie spruite uitgebroei het, moet dit in aparte ruim houers geplant word wanneer permanente blare verskyn. As die saailing sterker word, ontwikkel die wortelstelsel en blare, word dit na 'n permanente plek oorgeplant. Vir hierdie doeleindes is 'n klein pot geskik, ongeveer 10 sentimeter hoog. As die houer te groot is, sal die grond oksideer en die wortels verrot. Om die plant gesond en sterk te wees, om goed te groei, moet die grond en die pot van hoogstaande gehalte wees.

As die vrees bestaan ​​dat die plant weens hipotermie sal sterf, kan die spruite eers met glasflesse bedek word. Van tyd tot tyd moet dit oopgemaak word, geventileer en gespuit word. Die plant sal hard word en gewoond raak aan die omgewingstoestande.

As u al die stadiums van groeiende persimmons tuis in ag neem, kan ons sê dat daar niks ingewikkeld hierin is nie. Dit sal ongeveer 4 maande duur en 'n jong volwaardige plant sal verskyn wat gaste sal lok. En jy kan daarop roem dat jy 'n persimmon uit 'n klip gekweek het. In elk geval, kan u probeer. Dit is maklik en bekostigbaar as u die reëls nakom. Maar om die plant volwaardig te laat groei, moet u dit goed oppas. U kan egter lees hoe u persimmon behoorlik kan versorg in ons aparte artikel.


Kyk die video: Wilde Aalwyn


Vorige Artikel

Warm water en plantgroei: gevolge van die giet van warm water op plante

Volgende Artikel

Baba-tone vetplante: hoe om 'n baba-plantjie te groei